Monday, September 20, 2004

مردی طاس با ژاکت قرمز

بینال بین المللی مسکو که در تاریخ سپتامر 2004 در تالار مرکزی هنرمندان و در مسکو برگزار گردید، جایزه ی «زنبور طلایی» بخش طراحی گرافیک خویش را به یک طراح از اسراییل داد. «دیوید تارتاکوور» با آثار بسیار چشمگیرش د ردفاع از صلح، شش داور این دوسالانه را مجذوب کرد. این دوسالانه در بخش های مختلفی چون موسیقی، معماری،طراحی گرافیک، طراحی سرمقاله و.. به موضوعات خاصی می پردازد.

وقتی برای اولین بار با آثار «دیوید تارتاکوور» مواجه شدم جدای از ملیت و مسایل حاشیه ای آن تحت تاثیر محتوای پربار پوسترها و بیان بصری مناسب آن قرار گرفتم. این آثار تشکیل یافته از سری ِ چند تایی پوستردرباره وضعیت حاد بین فلسطینی ها و اسراییل و نقش حساس هنرمندان! پوسترها آثار یکدستی از یکسری فتوگراف های ادیت شده هستند. به این معنی که تصاویر عکاسی شده به صورت مستقیم تشکیل دهنده ی گرافیک پوستر می باشند و روی پیام آن تأثیر می گذارند. این تصاویر بوسیله ی لی اوت بسیار چشمگیری که دارند بیننده را مجذوب خویش می نماید. پیام ثابت همه ی پوسترها این است
“I am here” :
که نشان از توجه طراح به عاقبت زشت بشری است. در شرح پوستر نوشته شده این است که:« مرد طاس با ژاکت قرمز امنیتی(البته در شرح نوشته شده قرمز ولی اینجا به رنگ نارنجی دیده می شود. نمی دانم از ترجمه غلط من است یا اشکال تایپی سایت) که نقش ناجی در تصاویر را دارد، خود «تارتاکوور» است که در حال شرح گفتگوی خود بر زمینه ای فرومایه است. تصاویر وحشتناک واقعی هستند.ژاکت واقعی است و پیچیدگی آن نیز!»
می توان گفت نگاه و اثر متأثرکننده ی هنرمند در مواجهه با جنگ، دغدغه ای قدیمی است که خود را در غالبی تازه ارایه داده است. در این آثار هنرمند (تارتاکوور) نقشی خنثی در درگیریها و اتفاقات دارد. اکثرا ً چهره اش پشت به ماست و همین مسئله باعث می شود نتوانیم درونیات او را بطور مستقیم درک کنیم. در این معرکه نگاه و جایگاه او، به عنوان نماینده ای از جامعه ی هنرمندان، مبهم و تا اندازه ای غیرمستقیم می نمایاند. در عکس ها تصویر وی را می بینیم که با ژاکتی از نوع مددکاران و با عبارت «هنرمند» به صراحت از بیانیه خود با عنوان عاقبت و آخرت جنگ پرده برداشته و به دیالوگی تازه دست می یابد.
پوسترهای «تارتارکوور» نکته ی بسیار مفید دیگری نیز دارد و آن هم نحوی لی اوت آن است. در نگاهی دقیق به عکس ها نواری سبز رنگ را مشاهده می کنیم که برای ما یادآور نوارهای خطر پلیس است. نوعی جداکننده و حایل که پلیس وظیفه دارد تا بین خطر و مردم بکشد. این حایل در پوسترها بین افراد مختلف و نحوه ی قرار گیری آن در کادر مستطیل معانی متفاوتی را می تواند بر دوش گیرد.