روزهایی که از پی هم می گذرند و گاه برای سبقت از همدیگر زمان را به بازی می گیرند چه ارمغانی برای من وتو، درون کشکول رنگارنگ خود، پنهان کرده. مدتهاست روی این مطلب زوم کرده ام. اخبار گروگان گیری چچنی ها در مسکو، مذاکرات اروپایی ها با ایران بر سر تجهیزات اتمی، دستگیری پدر سینا مطلبی...اگرچه برایم بهت بهمراه داشت ولی اندکی از جذابیت هایی که اکنون به آن فکر می کنم نمی کاهد.اخبار پیرامون باعث شده تا اتمسفر ِ پر هیاهو، تپش شرم آوری روی زندگی عادی داشته باشد. نمی خواهم و نمی توانم روی دغدغه ها و علایق شخصی و فردی انسانها زوم نکنم و از اتفاقات جاری دم بزنم. اگرچه دنیای پیرامون برایم مهم می باشد و اگرچه برایم تاسف آور است وقتی می بینم شمار تازه ای از وب نویسان و گردانندگان سایت های خبری دستگیر می شوند یا دختر شانزده ساله ای در شمال اعدام می گردد و عملکرد خاتمی، بی فایده به طرف ظاهر فریبی هرچه تمام تر می رود... ولی قدرت درگیری با اتفاقات جاری و اظهار نظر پی در پی را ندارم. می خواهم برای یک زندگی شخصی و خصوصی، خودم را «آپ دیت» کنم.
«من خواستار روی خوش و موی دلکشم/ مدهوش چشم مست و می صاف بیغشم»
